ایران فردا و مخاطرات پارادوکس مدارا
پریا مهرگان با تکیه بر پارادوکس مدارای کارل پوپر، از پاسداری از آزادی در برابر نیروهایی میگوید که از امکانات جامعهی باز برای نابودی آن بهره میگیرند.
پریا مهرگان با تکیه بر پارادوکس مدارای کارل پوپر، از پاسداری از آزادی در برابر نیروهایی میگوید که از امکانات جامعهی باز برای نابودی آن بهره میگیرند.
ناصر کرمی با مقایسهی نسبت جمعیتی کشتهشدگان، جغرافیای کشتار و شرایط اقتصادی و ژئوپلیتیک نشان میدهد قیاس قتلعام دی ۱۴۰۴ با کشتار تیانآنمن بیاعتبار است.
لیلا ناصری مهرگان را جشن پیروزی داد بر بیداد میخواند و با بازخوانی داستان فریدون و ضحاک در شاهنامه، بر ظرفیت پادشاهی برای تجلی حاکمیت ملی تأکید میکند.
آرین ریسباف در نقد مقالهای از رضا عرب، تشخیص او از بیماری فکری چپ پستمدرن را میپذیرد اما نسبتدادن تبار این جریان به الهیات مسیحی را نادرست میداند.
ناصر کرمی پیشنهاد کسبوکار خانگی محسن رضایی را با طرح کورههای خانگی مائو مقایسه میکند و سیاهنمایی هر دو رژیم از دوران پیش از خود را کنار هم میگذارد.
تینا قاضیمراد دلایل فروپاشی سریع خودگردانی کردها در شمال و شرق سوریه را در پرتو سقوط اسد، سیاست آمریکا و اسرائیل و خطاهای رهبران کرد بررسی میکند.
ایرج صفاریان با تکیه بر آرای ساموئل هانتینگتون دربارهی نظم، نهادسازی و توسعهی سیاسی، عملکرد پادشاهی پهلوی را ارزیابی میکند.
لیلا ناصری از معنای اَمرداد در فرهنگ ایران باستان، یعنی بیمرگی و جاودانگی، میگوید و آن را با یاد دو پادشاه پهلوی که در این ماه درگذشتند پیوند میزند.
نوید محبی و سعید قاسمینژاد همکاری نظامی جمهوری اسلامی و روسیه را بررسی و بر ضرورت ائتلاف اوکراین، اسرائیل، آمریکا و کشورهای خلیج فارس تأکید میکنند.
پریا مهرگان از منظر حقوق اساسی و بینالملل، جمهوری اسلامی را مصداق «تسخیر دولت» میداند و تعارض ماهوی ساختار آن با شخصیت حقوقی «دولت ایران» را میکاود.
علیرضا کیانی و پریا مهرگان با الهام از حماسهی ۴۷ رونین ژاپنی، شعارهای پهلویخواهانهی دیماه ۱۴۰۴ را نه نوستالژی که بازگشت حافظهی تاریخی ملت میخوانند.
تینا قاضیمراد و مانی بشرزاد قشر مرفه رانتخواری را میکاوند که بقای خود را در بقای جمهوری اسلامی میبیند و مقابل انقلاب شیر و خورشید میایستد.
فریدون برای شمارش بازدیدها از گوگل آنالیتیکس استفاده میکند، فقط اگر اجازه بدهید.