آیدین پناهی و نوید محبی
برجستگی نمادهای پهلوی را نباید پدیدهای حاشیهای یا صرفا نمادین تلقی کرد. این وضعیت بازتابدهنده رشد واقعی یک گرایش پادشاهیخواهانه در میان بخشی از جامعه ایران است؛ گرایشی که دیگر محدود به نوستالژی نیست. همزمان، این نمادها بیانگر جستوجویی گستردهتر برای یافتن بدیلی ملموس و قابل شناسایی در برابر جمهوری اسلامی نیز هستند. برای بسیاری از ایرانیان، «پهلوی» نه فقط یک الگوی مطلوب حکمرانی، بلکه نماد دولتی سکولار، ملی و قابل پیشبینی است