از اسطورهی سیاوش تا سیاوشانِ ۱۸ و ۱۹ دی؛
تاملی در ضرورت تداومِ فرهنگِ خونخواهیِ سازشناپذیر
سیاوش، شاهزادهی پاکدامن و نماد اصالت ایرانی، برای گریز از فتنههای داخلی به توران پناه برد. او در غربت، با توطئهی بدخواهان، سرانجام به فرمان افراسیاب مظلومانه کشته شد. سر او را در حالی بریدند که در خاک توران، مهمانی غریب بود بی آنکه یاران و پهلوانان ایران در کنارش باشند. غربتی که حافظه جمعی امروز ایران نیز آن را می شناسد؛ غربتی از جنس محوطه بیمارستان الغدیر تهران