تأملات فردای پیروزی

شهبانو فرح پهلوی، بهکده راجی و سیاست‌گذاری سلامت

حضور مستقیم شهبانو فرح پهلوی در آسایشگاه‌های جذامیان، دست دادن با بیماران، نشستن در کنار آنان و مشارکت در لحظات روزمره زندگی‌شان، حامل یک پیام اجتماعی بسیار قوی بود: اینکه این افراد نه حاشیه‌نشینان نامرئی، بلکه شهروندان کامل جامعه هستند که شایسته کرامت و ادغام اجتماعی‌ هستند. با این حال، اهمیت این الگو محدود به یک دوره تاریخی و بیماری‌های نادر نیست؛ بلکه می‌تواند به‌عنوان یک شکل پایدار از «رهبری نمادین در سلامت عمومی» در آینده ایران نیز تداوم یابد

پروژه شکوفایی ایران و سلامت دهان و دندان

نیکی سرمدی

معاون وزیر بهداشت، «علیرضا رئیسی»، در مهر ۱۴۰۴ اعلام کرد که در میان کودکان ۱۲‌ساله، بیش از ۶۰ درصد دچار پوسیدگی دندان هستند. این آمار درک دقیق‌تری از شدت مسئله به دست می‌دهد؛ چراکه منظور از دندان‌های کودکان ۱۲‌ ساله، دندان‌های دائمی آن‌هاست، نه دندان‌های شیری. او همچنین گفته است که بیش از ۵۰ درصد افراد بالای ۶۰ سال کاملا بی‌دندان هستند... این موارد بخشی از چالش‌هایی هستند که در حوزه درمان دهان و دندان در دوران اضطرار، و در چارچوب «پروژه شکوفایی ایران» برای آن‌ها آماده می‌شویم

کشاورزی و آب در ایران آزاد

اشکان صفایی

با سقوط جمهوری اسلامی و جایگزین شدن آن با حکومتی سکولار و دموکرات که رابطه حسنه‌ای با جهان داشته و امنیت را برقرار کند، کشاورزی در بسیاری از مناطق ایران می‌تواند با صنایعی با نیاز آبی بسیار کمتر جایگزین شود؛ افرادی که پیش‌تر در کشاورزی فعال بودند نیز می‌توانند به مرور به کار در این صنایع و بازار خدماتی که این صنایع ایجاد می‌کنند، بپیوندند. این تحول بنیادین در پی حفظ کرامت انسانی کشاورز است؛ تبدیل کشاورزی که هر روز با هراس از خشکسالی و فقر به آسمان می‌نگرد، به تکنسین یا فعال اقتصادی در صنعتی پایدار که آینده فرزندانش را در آن سرزمین تضمین می‌کند

بازگشت برای پیشرفت؛ متون و الگوی بنیانگذار دولت مشروطه‌ی ایران

رضا عرب

انقلاب ۵۷ رویکردی اشغالگرانه نسبت به دولت‌ ملی داشت و اساس نفرتش از پادشاهی ایرانی و مشروطه‌خواهی در این بود که اولی عمودِ خیمه‌ی دولتِ ایرانی بود و دومی عصاره‌ی تجدد سیاسی در ایران. انقلاب ۵۷ به مثابه‌ی یک ایدئولوژیِ بدخیم برای تثبیت خود راهی نداشت مگر اینکه به عناصر ایرانیِ وحدت‌بخش ملت ایران حمله کند و دولتِ ایرانی را به حالت تعلیق در بیاورد.

از این روست که ایرانِ پیش از ۵۷، همیشه در ذهن و خاطره‌ی ایرانیان دورانی بهتر از امروز بوده است. به باور نگارنده، در ناخودآگاه ایرانی، تعلیقِ دولتِ ایران و بدونِ متولی‌بودنِ مملکت دلیل نابسامانی‌هایی است که از زمستان ۱۳۵۷ بر ایران و ایرانی وارد آمد.

ایران و اسرائیل: متحدانی طبیعی و دشمنانی غیرعادی

سعید قاسمی‌نژاد و جاناتان سایح

در صفحات تاریخ، روابط کمی به اندازه رابطه‌ی امروز ایران و اسرائیل متناقض و شگفت‌آور هستند. این دو کشور که زمانی متحدان طبیعی بودند و با پیوندی غنی از تاریخ مشترک و احترام متقابل به هم گره خورده بودند، اکنون در دو سوی یک شکاف عمیق ایدئولوژیک قرار دارند.

خصومت جمهوری اسلامی با اسرائیل نه تنها انحرافی از هنجارهای تاریخی ایران به شمار می‌رود، بلکه اشتباهی راهبردی است که منافع ملی ایران را تضعیف می‌کند. در نتیجه، بسیاری از ایرانیان اسرائیل را متحد بالقوه‌ای در تلاش خود برای سرنگونی رژیم مذهبی و تغییر سرنوشت کشورشان می‌بینند.